چاپ
ولنجک در واقع دهی بوده تو دامنه های شمالی زعفرانیه با خونه های متراکم! یه ده فراموش شده که در انتهای خیابون آصف کنونی و الان بخشی از زعفرانیه به حساب می آید. امروز کسی این ده قدیمی رو یادش نمیاد و همه فکر میکنند که ولنجک همون منطقه با کلاسیه که اون طرف رودخونه وجود داره. اصلا این اسم ولنجک چه جوری از اون ده قدیمی به این محله کنونی رسید؟! حقیقتش تا سال 1330، اینجا همش زمین های بایر و تپه ماهور های اطراف اوین بود که در بیشتر جاهاش امکان کشاورزی وجود نداشت. این شیب زیاد زمین باعث شد که جماعت بساز بفروش هم دیرتر بهش توجه کنند. شاید هم همین دنج و دور بودن ولنجک باعث شد که چند تا از پولدار های نزدیک به دربار زودتر از بقیه به فکر به دست آوردن این زمین ها بیفتند و درآنجا ویلا بسازند. هر کی هم ازشون می پرسید ویلاتون کجاست می گفتن ولنجک! آخه اون موقع ها شاه تازه زندان اوین رو ساخته بود و اسم اوین مردم رو یاد زندان مینداخت. اینجوری شد که اسم ولنجک موند روی این محله.
رشد ساخت و ساز تو ولنجک از زمانی شروع شد که یک دانشگاه بزرگ از توی زمین ها سر درآورد. این دانشگاه با عنوان دانشگاه ملی ایران در سال 1329 افتتاح شد، این خیابون که به بلوار دانشجو معروف است، یکی از خیابون های اصلی و معروف ولنجک می باشد که دانشگاه ملی سابق و شهید بهشتی امروز در همین خیابون قرار دارد. دانشگاه که اومد زمین ها به قطعات کوچک و بزرگ تفکیک شدن و ساخت و ساز های گسترده در محله شروع شد. محله ای که از همون اول قرار شد طبق الگوی شهری و با خیابون های متقاطع شکل بگیرد. این خیابون ها و برج های تر و تمیز محله محصول همین ساخت و ساز ها هستند. خیابون ولنجک هم خیابون اصلی این محله است که شیب تندی هم دارد. سیر ساخت و ساز در ولنجک بعد از انقلاب ادامه پیدا کرد. دور و بر بلوار دانشجو ساخت و ساز های شهرک های سازمانی شکل گرفت و از حدود 20 سال پیش سکونت در این قسمت ولنجک هم شروع شد. هنوز هم این بخش تو ولنجک به نام بخش سازمانی معروف می باشد.
محله ولنجک از شمال به ارتفاعات توچال و از جنوب به محلههای محمودیه و محله اوین سعادت آباد و از شرق به رودخانه ولنجک و از غرب به بلواردانشجو محدود میشود.
از اکثر مناطق مرکزی شهر دارای اتوبوس و تاکسی است .
نزدیک ترین ایستگاه به این محله، ایستگاه تجریش است.
ندارد
نبش خیابان یمن پمپ بنزین دارد .
همه ما تا حالا چند باری مهمون ولنجک بودیم. آخه این محله چیز هایی داره که همه مردم رو وسوسه می کنه و از جاهای مختلف شهر می کشونه تو خودش. تو این محله میشه چیز هایی دید که هر جایی نیست. از بام تهران می شود منظره قشنگ پایتخت رو با انبوه خونه ها و خیابون ها و ماشین ها و مغازه ها و چراغ ها و آدم هاش دید و لذت برد. اینجا یکی از بلند ترین نقاطیه که میشه از اونجا همه تهران رو دید. جایی که با تسلط کامل می تونیم به شهر بزرگمون نگاه کنیم. منظره ای که از اینجا می بینیم یکی از منظره های فوق العاده ایه که به این سادگی نمیشه پیدا کرد. شهری با انبوه چراغ ها و رفت و آمد ها و آدم هاش زیر پای شماست. اینجا بام تهرانه! در حال حاضر این منطقه یکی از مرتفع ترین مناطق مسکونی ایران محسوب می شود که از این رو به بام تهران شهرت دارد. از جاذبه های تفریحی ولنجک می توان به حاشیه تفریحی رودخانه ولنجک و تله کابین توچال اشاره نمود که بعنوان یکی از پاتوق های شهروندان تهرانی خصوصا جوانان تهرانی در ایام تعطیل به حساب می آید.
بوستان های گلریزان، هشترودی، نگین و گلستان سوم، از مهم ترین بوستان های این منطقه هستند.
بیمارستان های رامتین در خیابان 22 و طالقانی در خیابان یمن مهم ترین مرکز درمانی ولنجک است.
مسجد النبی (ص) واقع در خیابان رشید الدین مهم ترین مرکز مذهبی ولنجک است.
3 مدرسه پسرانه و 4 مدرسه دخترانه در این محله هست.
3 مدرسه پسرانه و 5 مدرسه دخترانه در این محله هست.
6 مدرسه پسرانه و 6 مدرسه دخترانه در این محله هست.